فرحة الغری

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به: ناوبری، جستجو

مقاله مربوط به این عنوان از دانشنامه هنوز نوشته نشده است.

Icon article.jpg
محتوای فعلی "مقاله‌ یک نشریه" متناسب با این عنوان است.

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)


موضوع[ویرایش]

ذكر معجزات و كرامات مرقد امیرالمومنین عليه السلام و ادله اى براى اثبات اين كه قبر آن حضرت در نجف است.

ترتيب مطالب[ویرایش]

سيد عبدالكريم كتاب خود را بدين شكل مرتب كرده كه در ابتداى آن دو مقدمه آورده و پس از آن پانزده فصل ذكر نموده است.

مقدمه[ویرایش]

مقدمه اول در دليل هاى عقلى است بر اين كه مرقد آن امام عليه السلام در نجف است. مقدمه دوم در مورد علت مخفى شدن قبر آن حضرت است.

ابواب كتاب[ویرایش]

- مصنف در كتاب براى روايات هر يك از ائمه اطهار و پیامبر اسلام عليهم السلام يك باب مستقل قرار داده و در آن روايات دال بر اين كه مرقد اميرالمؤمنين عليه السلام در نجف است را جمع نموده است.

- پس از آن در سه باب سخنان زيد بن على و هارون الرشيد و منصور عباسى و عده اى از بنى هاشم و علما را در اين موضوع آورده است.

- در باب پانزدهم نيز معجزات و كرامات مرقد مطهر آن امام بزرگوار را ذكر نموده است.

در چاپ سال 1311 هجرى يك باب به عنوان نوادر معجزات به كتاب افزوده شده كه متن آن را ملا باقر شوشترى از خرائج قطب راوندى آورده ولى در چاپ كنونى موجود نيست.

ترجمه[ویرایش]

كتاب فرحة الغري توسط علامه مجلسى متوفاى 1110 هجرى به فارسى ترجمه شده است.

تلخيص[ویرایش]

كتاب حاضر يك بار توسط علامه حلى م 726 هجرى تلخيص شده و با نام «الدلائل البرهانية في تصحيح الحضرة الغروية» منتشر شده كه ترتيب مطالب آن نيز مانند كتاب است. تلخيص ديگرى نيز از كتاب فوق با نام «حد الغري» ذكر شده است.

روش نقل[ویرایش]

سید ابن طاووس براى اعتبار هر چه بيشتر كتاب، تمام روايات را با ذكر سلسله سند آورده و طريق خودش را نيز به راويان حدیث ذكر كرده است. ترتيب نقل نيز بر اساس روايات هر امام و معصوم است نه بر طبق منابع نقل.

چاپ[ویرایش]

كتاب شريف فرحة الغرى در سال 1311 هجرى در ايران چاپ شد و در پايان آن رساله اى آمده كه اثبات مى كند رقيه و زينب، همسران عثمان، دختر پيامبر نبودند بلكه دختران همسران پيامبر بوده اند. البته در چاپ حاضر اين رساله موجود نيست.

چاپ ديگر كتاب در سال 1368 هجرى از نجف اشرف است كه چاپ حاضر در برنامه نيز از همان نسخه عكس بردارى شده است.

منابع[ویرایش]

نوشته سيد غياث الدين، عبدالكريم بن احمد بن طاووس حلى، متوفى 693 هجرى، ماهنامه كوثر، شماره 37.

پيوندها

حدیث
متون ← احادیث خاص خطبه ها نامه ها
شیعه
منابع حدیثی شخصیت ها
کتب اربعه جوامع روایی متاخر منابع علوم حدیث منابع رجالی راویان محدثان
اهل سنت
منابع حدیثی شخصیت ها
صحاح سته جوامع روایی متاخر منابع علوم حدیث منابع رجالی راویان محدثان