تیسفون

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

تیسْفون، یکی از مجموع چند شهر نزدیک به یکدیگر در کنار اروندرود که بعدها در زبان عربی مدائن نامیده شد.

تیسفون در شرق دجله و ساحل چپ آن واقع بود. این شهر در حدود 35 کیلومتری جنوب بغداد در ناحیه‌ای قرار گرفته بود که رودهای دجله و فرات به یکدیگر نزدیک می‌شدند.[۱]

تیسفون حدود ششصد سال تختگاه ایران بود و از گودرز دوم (حک : 41ـ51 میلادی) تا اردوان پنجم (حک: 259ـ226 میلادی)، اشکانیان و از اردشیر اول (حک: 226ـ241 میلادی) تا یزدگرد سوم (حک: 11ـ31/632ـ651)، ساسانیان در تیسفون حکومت کردند. پس از اسلام نیز سلمان فارسی (متوفی 36) در عهد خلافت عمر حاکم مداین شد و تا هنگام مرگ در این منصب بود.[۲]

پانویس